Aktywność i przemieszczanie się w cyklu rocznym

Roczny cykl aktywności niedźwiedzi można podzielić na cztery fazy fizjologiczne: zimowa senność (okres odpoczynku), hipofagia (zmniejszone pobieranie pokarmu), normalna aktywność oraz hiperfagia (zwiększone pobieranie pokarmu).Podczas zimowej senności, przy założeniu ciągłej hibernacji, niedźwiedzie wykazują niemal zerową aktywność – do około 5% aktywności związanej z korzystaniem z tzw. „słonecznych legowisk”. W czasie zimowego snu niedźwiedzie znacząco ograniczają zużycie energii, a ich tętno może spaść do około 17 uderzeń na minutę. Mimo tak obniżonego stanu fizjologicznego niedźwiedź może bardzo szybko się obudzić i w ciągu minuty stać się w pełni czujny, jeśli zostanie zaniepokojony.

W miarę zbliżania się zimowej senności, aktywność niedźwiedzi wyraźnie spada – znaczący spadek obserwuje się około dwa tygodnie przed wejściem do gawr. W tym czasie ruchliwość może zmniejszyć się o około 40%. Wczesną wiosną, gdy niedźwiedzie zaczynają poszukiwać pierwszych dostępnych źródeł pokarmu, często pokonują większe dystanse, przemieszczając się np. z wyższych partii gór w kierunku dolin. W okresie od normalnej aktywności do hiperfagii (maj–listopad) samice niedźwiedzi przemieszczają się średnio około 4 km dziennie, a maksymalne dzienne dystanse mogą sięgać nawet 20 km. Samice z młodymi poruszają się mniej – średnio około 2,5 km dziennie.

Podczas hiperfagii, kiedy kluczowe jest gromadzenie zapasów tłuszczu na zimę, aktywność i przemieszczanie się zależą głównie od dostępności pokarmu. Niedźwiedzie mogą pokonywać większe dystanse w poszukiwaniu nowych źródeł pożywienia, takich jak orzechy, żołędzie czy uprawy rolnicze.